Uusi Suomi: Finlandiya’da yoksulluk derinleşiyor

1

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Orpo hükümetinin işverenleri ve finansal gücü elinde bulunduranları koruyan kollayan ekonomi politikaları ile birlikte ırkçıların sosyal yardımlar üzerindeki kesinti talepleri toplumdaki rahatsızlığı arttırıyor.

Liisa Oravalahti’nin Uusi Suomi’de yayınlanan yorumu Finlandiya’da yaşayan düşük gelirli insanların hayatlarını mercek altına almış. Oravalahti yazısında aşağıdaki önemli tespitlere yer vermiş. Biz de bunları sizinle paylaşıyoruz:

Sosyal yardımlar ve emekli maaşları arasındaki günlerde, bazen sofraya konacak yemek dahi bulunamıyor. Bazı insanlar için bu bir haftalık süre bile fazla uzun geliyor ve bunların sayısı da her geçen gün artıyor. Bu bir algı ya da münferit bir durum değil; her geçen gün daha fazla insanın günlük gerçeği haline geliyor.

Finlandiya İstatistik Kurumu’nun (Tilastokeskus) son verilerine göre, ülkede düşük gelirli nüfusun sayısı belirgin biçimde arttı. 2023 yılında yaklaşık 782 bin 300 kişi, yoksulluk sınırının altında yaşadı. Artış özellikle en düşük gelir grubundaki hanelerde yoğunlaştı. Aynı dönemde, en yüksek gelir grubunda yer alanların kazançlarında ise kayda değer bir artış yaşandı.
(Kaynak: Tilastokeskus, Gelir Dağılımı İstatistikleri 2024)

Yle’nin görüştüğü uzmanlara göre bu tablonun arkasında; yüksek yaşam maliyetleri, geçmiş dönemdeki enflasyon ve sosyal yardımlarda yapılan kesintiler ile endeks artışlarının yavaşlatılması gibi siyasi kararların birleşimi bulunuyor. Orta gelirler yükselmiş olsa da, toplumun en kırılgan kesimlerinin alım gücü ciddi şekilde gerilemiş durumda.
(Kaynak: Yle, Ekonomi Haberleri 2024)

Yoksulluğun en ağır etkisi tek ebeveynli aileler ve çocuklar üzerinde hissedilse de, sorun artık yalnızca bu gruplarla sınırlı değil. İş gücü piyasasının dışında kalanlar, kronik hastalar ve emekliler de temel ihtiyaçlarını karşılayamaz hale gelmiş durumda.

Gıda yardımı dağıtan kuruluşlar ise açıkça, artan ihtiyaca artık yanıt veremediklerini belirtiyor. Yardım miktarı azalırken, yardıma muhtaç olanların sayısı artıyor. Yardım kuyrukları uzuyor, dağıtılan paketler küçülüyor ve giderek daha fazla insan hiçbir destek alamadan geri dönüyor.

Sosyal sistemin yetersiz kaldığı noktada, insanlar çaresiz çözümlere yöneliyor. Finlandiya’da daha önce yüksek sesle dile getirilmeyen bir gerçek artık konuşuluyor: İnsanlar karınlarını doyurabilmek için gıda çalıyor. Bu, keyfi ya da umursamazca yapılan bir eylem değil; başka seçenek kalmadığı için başvurulan son çare.

Bu tablo, yıllardır övünülen refah toplumu anlayışının geldiği noktaya dair ciddi soruları da beraberinde getiriyor. Resmî söylemlerde anlatılan Finlandiya ile bugün birçok insanın yaşadığı gerçeklik arasındaki fark giderek büyüyor.

Bir yanda geçimini sağlamakta zorlanan, sent hesabı yapan binlerce insan varken, diğer yanda toplumun en varlıklı kesimleri hiç olmadığı kadar iyi durumda. İstatistikler, gelir eşitsizliğinin arttığını ve Finlandiya’nın giderek daha az eşitlikçi bir yapıya doğru ilerlediğini gösteriyor.
(Kaynak: Tilastokeskus; Yle)

Bu noktada şu soru kaçınılmaz hale geliyor: Hayatı rahat olanlar, bu gerçeklerle nasıl yüzleşiyor? Vicdan, yurt dışına yapılan bağışlarla mı rahatlatılıyor, yoksa kendi ülkesinde insanların aç kaldığı gerçeği görmezden mi geliniyor?

Mesele kıskançlık ya da toplumsal kutuplaşma değil; nasıl bir toplum inşa edilmek istendiğiyle ilgili. Gerçek bir refah devleti, insanların hayırseverliğe muhtaç bırakılmadığı; kimsenin hayatta kalabilmek için hırsızlığa zorlanmadığı bir sistem anlamına geliyor.

Bu gidişat normalleştirilirse, Finlandiya artık eşitliğin örnek ülkesi olmaktan uzaklaşacak. Yoksulluğun kanıksandığı, sorumluluğun bireylere yüklendiği ve yardımın bir hak değil, “kime layık görüldüğü” tartışılan bir toplum haline gelecek.